Καλύτερη οστική υγεία από την κατανάλωση ψαριών

Ο σολομός είναι πλούσιος σε ω-3 λιπαρά οξέα  

Φάτε ψάρια..

Νέα Υόρκη - Οι ηλικιωμένοι που τρώνε μεγάλες ποσότητες ψαριών καταλήγουν να διατηρούν καλύτερη οστική πυκνότητα, συγκριτικά με συνομηλίκους τους που δεν περιλαμβάνουν τα ψάρια στη διατροφή τους, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο the American Journal of Clinical Nutrition.

Η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι τέτοιες διατροφικές συνήθειες ενισχύουν τα οστά, αλλά οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο συνδυασμός των διαφόρων ελαίων που περιέχουν τα ψάρια προστατεύει τα οστά από τη απώλεια μάζας που συμβαίνει με το πέρασμα του χρόνου.

«Πιστεύουμε ότι τα ω-3 λιπαρά οξέα που περιέχουν τα ψάρια προλαμβάνουν την οστική απώλεια», εξηγεί η Δρ Κάθριν Τάκερ από το Πανεπιστήμιο Νορθεστερν.

Ωστόσο η έρευνα της καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η πρόληψη της οστικής απώλειας δεν είναι απλή διαδικασία, όσο η αύξηση των ω-3 λιπαρών οξέων στην διατροφή του ανθρώπου.

Η ομάδα της Δρ Τάκερ, που πήρε χρηματοδότηση από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ, μελέτησε στοιχεία από έρευνες που είχαν γίνει τη δεκαετία του '80 και του '90, σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες περισσοτέρων από 600 ηλικιωμένων που ζούσαν στο Φράμινγκχαμ της Μασαχουσέτης.

Μετρήσεις της οστικής πυκνότητας είχαν γίνει στα ισχία τους, ανά τέσσερα χρόνια.

Οι γυναίκες που έτρωγαν τρεις ή περισσότερες μερίδες ψάρια την εβδομάδα, κυρίως σολομό και κολιό, είχαν μικρότερη οστική απώλεια τέσσερα χρόνια μετά, συγκριτικά με γυναίκες που έτρωγαν λιγότερο συχνά ψάρι.

Οι άνδρες που προτιμούσαν τον τόνο ή τα προαναφερόμενα ψάρια τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα είχαν επίσης λιγότερη οστική απώλεια.

Η μελέτη δεν κατάφερε να αναδείξει αν τα ψάρια ήταν η αιτία της διαφοροποίησης ως προς την οστική απώλεια, αλλά ότι απλώς υπάρχει κάποια σχέση.

Τα ψάρια είναι πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα, κυρίως EPA και DHA.

Μελετώντας σε βάθος την διατροφή του δείγματος, οι ερευνητές διαχώρισαν τις ποσότητες των ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων από τη διατροφή.

Διαπίστωσαν ότι δεν είναι μόνο τα ω-3 λιπαρά οξέα που επηρεάζουν την οστική πυκνότητα.

Τα υψηλά επίπεδα του αραχιδονικού οξέος που ανήκει στα ω-6 λιπαρά οξέα σχετίστηκε λιγότερο με την οστική πυκνότητα των γυναικών, αλλά μόνο όταν οι γυναίκες κατανάλωναν υψηλότερα επίπεδα ω-3 λιπαρών οξέων.

«Μάλλον πρέπει να προσέχουμε την σωστή ισορροπία των δύο ομάδων λιπαρών οξέων. Αν έχετε χαμηλά επίπεδα αραχιδονικού οξέος, τότε δεν προκύπτουν οφέλη από τα ω-3. Δεν αρκεί λοιπόν να λαμβάνετε ένα διατροφικό συμπλήρωμα», εξηγεί η Δρ Τάκερ.

Η υπερβολική πρόσληψη ενός εκ των δύο μπορεί να είναι επιβλαβής.

Στους άνδρες, το υψηλό αραχιδονικό οξύ και τα χαμηλά ω-3 λιπαρά σχετίστηκε με μεγαλύτερη οστική απώλεια.

Η Δρ Τάκερ εξηγεί ότι δεν υπάρχει η ιδανική συνταγή για την αναλογία ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων.

Η διατροφή με ψάρια πάντως έχει οφέλη, επειδή περιέχουν τα ω-3 που τείνουν να λείπουν από την δυτική διατροφή. Τα ω-6 λιπαρά οξέα για παράδειγμα, είναι άφθονα στην διατροφή των Αμερικανών.

Σύμφωνα με τις οδηγίες της Αμερικανικής Εταιρείας Καρδιολογίας, πρέπει να τρώμε δύο μερίδες ψάρια την εβδομάδα.

Η οστική απώλεια είναι μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας της γήρανσης, ενώ αυτό πρακτικά μεταφράζεται σε περισσότερες πιθανότητες οστικών καταγμάτων.

Η υγεία έρχεται στο πιάτο μας από τη θάλασσα

Το ψάρι είναι μία τροφή με σημαντική διατροφική αξία αλλά και πολύ ιδιαίτερη γεύση, που είναι στενά συνδεδεμένη με την ελληνική δίαιτα και παράδοση. Σύμφωνα με τη Μεσογειακή ή την Κρητική διατροφή, το ψάρι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παραδοσιακής μας διατροφής, και σύμφωνα με την κατανάλωσή του, η Ελλάδα κατατάσσεται στη δεύτερη θέση (μετά την Ισπανία) ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης. Στην Πυραμίδα της Υγιεινής Διατροφής, το ψάρι συστήνεται σε ποσότητα 5-6 μικρομερίδων την εβδομάδα. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, ο μέσος Έλληνας καταναλώνει σχεδόν 12 κιλά ψάρι το χρόνο. Το θετικό στοιχείο είναι πως στην ελληνική αγορά μπορούμε να βρούμε ψάρια για όλα τα ‘βαλάντια'Α, από γαύρο, κολιό και σαρδέλα, μέχρι σολομό. Όλα αυτά τα ψάρια έχουν την ίδια διατροφική αξία. Τα ψάρια είναι μία πολύτιμη πηγή πρωτεϊνών, που έχουν εφάμιλλη ή και υψηλότερη ποιότητα και διατροφική αξία από εκείνες του κρέατος. Η περιεκτικότητά τους σε λίπος διαφέρει πολύ από είδος σε είδος ψαριού. Μπορεί να είναι χαμηλό, όπως στην περίπτωση του μπακαλιάρου και της γλώσσας, που είναι 0.5-2%, ή αρκετά υψηλότερα όπως στην πέστροφα, το σολομό και το σκουμπρί, που κυμαίνεται από 10-20%. Παράλληλα με την παροχή αμινοξέων και λίπους, τα ψάρια είναι πλούσιες πηγές για πολλές βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Τα άλιπα ψάρια, με το λευκό δέρμα αποτελούν μία πολύ υγιεινή και χαμηλή σε θερμίδες επιλογή για τη διατροφή μας. Τα 100 γρ. μπακαλιάρου, για παράδειγμα, δίνουν 76 θερμίδες και μόνο 0.7 γραμμάρια λίπους. Αλλά ακόμα και τα πιο λιπαρά ψάρια δίνουν λιγότερες θερμίδες από άλλες επιλογές, π.χ. κοτόπουλο με δέρμα. Έτσι, τα 100 γρ. σολομού δίνουν 197 θερμίδες με 13 γραμμάρια λίπους (τα 100 γρ. κοτόπουλου με δέρμα δίνουν 230 θερμίδες). Τέλος, ο τόνος, που συνήθως συμπεριλαμβάνεται σε προγράμματα αδυνατίσματος, δίνει 99 θερμίδες και 0.6 γραμμάρια λίπους. Το ψάρι, όπως και οι άλλες τροφές ζωικής προέλευσης, δίνει στον οργανισμό πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, απαραίτητες για τη δόμηση των ιστών και την αποκατάσταση των φθορών τους. Έτσι, το ψάρι μπορεί ισάξια να αντικαταστήσει το κρέας, ως προς την πρωτεϊνική του περιεκτικότητα. Η περιεκτικότητα των ψαριών διαφέρει ανάλογα με το ψάρι. Έτσι, υπάρχουν όσα έχουν περιεκτικότητα κάτω του 5%, όπως ο μπακαλιάρος και η γλώσσα, και όσα έχουν πάνω από 5%, όπως οι σαρδέλες και ο σολομός. Τα ψάρια περιέχουν από όλα τα είδη των λιπών (μονοακόρεστα, πολυακόρεστα και κορεσμένα). Τα ψάρια είναι επίσης πηγή πολλών βιταμινών. Από τις λιποδιαλυτές βιταμίνες (A,D,E,K) τα ψάρια μας παρέχουν κυρίως τις Α και D. Ψάρια όπως ο σολομός και ο ξιφίας είναι καλή πηγή βιταμίνης Α, που είναι η βιταμίνη της όρασης, αφού συμβάλλει στη διατήρηση της φυσιολογικής όρασης. Τη βιταμίνη D, που είναι υπεύθυνη για την αύξηση και τον εμπλουτισμό των οστών και των δοντιών, καθώς και για την απορρόφηση ασβεστίου και φωσφόρου. Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες Α και D βρίσκονται κυρίως στα λιπαρά ψάρια και το ήπαρ των άλλων ψαριών, και το λάδι τους μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συμπυκνωμένο συμπλήρωμα βιταμινών. Θυμηθείτε το κλασσικό, αλλά όχι και πολύ αγαπημένο, ‘μουρουνόλαδο'Α που τάιζαν παλιότερα οι μητέρες τα παιδιά τους! Πέρα από τις λιποδιαλυτές, τα ψάρια μας παρέχουν και υδατοδιαλυτές βιταμίνες του συμπλέγματος Β, όπως Β1, Β2, νιασίνη και Β12, που είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των βασικών διατροφικών στοιχείων αλλά και την υγεία των νευρικών ιστών και των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα βασικά μεταλλικά στοιχεία, που παίρνουμε από τα ψάρια, είναι το ασβέστιο (ειδικά από όσα μικρά ψαράκια τρώμε και τα κόκαλα, π.χ. γαύρος και μαρίδα) και ο φώσφορος, που και τα δύο μαζί με τη βιταμίνη D, βοηθούν στην καλύτερη δόμηση των δοντιών και οστών, σελήνιο αλλά και ιώδιο. Tα ω-3 λιπαρά οξέα έχουν θετική δράση σε πολλά διαφορετικά συστήματα του οργανισμού μας, όπως είναι η μείωση της χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων. Βρίσκονται στα λιπαρά ψάρια όπως σκουμπρί, σαρδέλα, γαύρο, σολομό, τόνο, πέστροφα κ.ά. (αλλά και τα θαλασσινά, όσο και αν αυτό φαίνεται περίεργο), που θα βρούμε στις ελληνικές θάλασσες. Ψάρια και υγεία Πολλές είναι οι παθήσεις στις οποίες η κατανάλωση ψαριών μπορεί να είναι ευεργετική. Ψάρια και καρδιά: Η ευεργετική δράση των λιπαρών αυτών οξέων (μείωση λιπιδίων) έχει σαν αποτέλεσμα να προστατεύεται η καρδιά από τις καταστροφικές συνέπειες της συσσώρευσης λιπιδίων στο αίμα, μειώνοντας τα επίπεδά τους. Ψάρια και εγκεφαλικά επεισόδια: Μεγάλη έρευνα έδειξε ότι η κατανάλωση ψαριού, τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο, που οφείλεται σε θρόμβο, και μόνο σε αυτό, μέχρι και 50%. Ψάρια και προστασία από τον καρκίνο του πνεύμονα: Αυτή η μορφή καρκίνου είναι μία από τις πιο επικίνδυνες μορφές καρκίνου. Μελέτες έδειξαν ότι η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας βοηθά τους καπνιστές να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα. Ψάρια και καρκίνος του προστάτη: Η παρουσία των ω-3 λιπαρών οξέων στα ψάρια φαίνεται ότι προστατεύει και από τον καρκίνο του προστάτη. Ψάρια και εγκεφαλικό: Έρευνα του Harvard Medical School έδειξε ότι η κατανάλωση ψαριού μια φορά την εβδομάδα μειώνει κατά 22% τον κίνδυνο εμφάνισης ισχαιμικού εγκεφαλικού, ενώ πάνω από 5 φορές την εβδομάδα κατά 52%. Ψάρια και κατάθλιψη: ίσως αυτό να ακουστεί παράδοξο, αλλά όντως τα ψάρια έχουν αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Τα ψάρια περιέχουν ένα απαραίτητο αμινοξύ, που ονομάζεται τρυπτοφάνη, που είναι μια ουσία που έχει σημαντική σχέση με την εμφάνιση της κατάθλιψης. Τα θαλασσινά και τα οστρακοειδή αποτελούν ένα αναπόσπαστο συστατικό της ελληνικής, αλλά και γενικότερα της μεσογειακής διατροφής, και ιδιαίτερα του καλοκαιρινού τραπεζιού. Τα μύδια, τα στρείδια, το χταπόδι, οι γαρίδες, ο αστακός και άλλα είναι συχνό τρόφιμο στο τραπέζι του Έλληνα, μαγειρεμένα με διάφορους τρόπους και συνοδευμένα με τα άλλα κλασσικά φαγητά της δίαιτας μας. Όπως έχει συμβεί και με άλλες τροφές τα τελευταία χρόνια, μετά από επιστημονική έρευνα, έτσι και για τα θαλασσινά υπάρχουν νέα δεδομένα, που ανατρέπουν τα όσα πιστεύαμε και ξέραμε μέχρι τώρα. Έτσι, αντίστοιχες έρευνες, τόσο από επιστημονικές ομάδες στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό, έχουν φέρει στο φως νέα στοιχεία σχετικά με την θρεπτική αξία των θαλασσινών. Εδώ και αρκετά χρόνια είναι γνωστό ότι οι τροφές αυτές περιέχουν υψηλής θρεπτικής αξίας πρωτεΐνη. Οι πρωτεΐνες έχουν ως δομικά μόρια τα αμινοξέα. Τα θαλασσινά περιέχουν όλα αυτά τα απαραίτητα αμινοξέα, και έτσι είναι μια καλή επιλογή, που μας βοηθάει να καλύψουμε τις ανάγκες μας σε πρωτεΐνη. Επίσης, έχει βρεθεί ότι οι πρωτεΐνες, που αυτές οι τροφές μας προσφέρουν, πέπτονται πολύ καλά και μάλιστα σε καλύτερο βαθμό απ΄ότι η πρωτεΐνη από τα κόκκινα κρέατα και τα πουλερικά. Τα θαλασσινά είναι πλούσιες πηγές: ιωδίου, απαραίτητο για την ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, σιδήρου, όπως π.χ. τα μύδια και τα στρείδια, που έχουν τρεις φορές περισσότερο σίδηρο από πολλά κρέατα μαγνησίου ψευδαργύρου, όπως τα στρείδια, που είναι από τις πλουσιότερες πηγές ψευδαργύρου μαγγανίου καλίου, που είναι απαραίτητο για τους μυς και τα νεύρα, καθώς και για τη ρύθμιση της πίεσης του αίματος σεληνίου, που είναι μία σημαντική αντιοξειδωτική ουσία και φωσφόρου και ασβεστίου, όπως τα στρείδια και οι γαρίδες, που είναι απαραίτητα για την υγεία των οστών και των δοντιών. Την ίδια στιγμή, τα παραπάνω θαλασσινά είναι χαμηλά σε νάτριο (άρα και αλάτι), εκτός αν είναι ειδικά παρασκευασμένα ή μαγειρεμένα (καπνιστά ή κονσερβοποιημένα), κάτι που τα κάνει καλή επιλογή για άτομα που ακολουθούν διαιτολόγιο χαμηλό σε αλάτι, λόγω π.χ. προβλήματος με την πίεσή τους. Ακόμα είναι ζωικοί οργανισμοί πλούσιοι σε βιταμίνες, όπως Α, σύμπλεγμα των βιταμινών Β (π.χ.Β1, Β2, Β3, νιασίνη), που είναι απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία και ανάπτυξη του νευρικού συστήματος καθώς και για τις βασικές μεταβολικές διαδικασίες, C και D.

Διαβάστε περισσότερα...

Τα περισσότερα είδη ψαριών και οι περιγραφές τους

Αετός. Μεγάλο ψάρι, που το κοινό του όνομα είναι «σαλάχι». Φθάνει μέχρι και τα 2 μέτρα μήκος. Έχει ανεπτυγμένο πτερύγια και ευκίνητη ουρά. Το κρέας του είναι μαλακό και έχει μικρές ελαστικές μπαλένες αντί για κόκαλα. Γίνεται συνήθως τηγανητό ή στον ατμό με κρασί.

Άθερίνα. Μικρό ψάρι 7-15 εκ., σχεδόν διάφανο που λαμπιρίζει. Είναι ο ποιος κλασικός μεζές του ούζου και της ρετσίνας .Τρώγεται τηγανητή, σαν τη μαρίδα, αλλά στην Μυτιλήνη όπως και στην Κρήτη γίνεται πιτούλες με κρεμμύδια και αλεύρι.

Βλάχος. Συγγενής του ροφού, πρόκειται για ένα μεγάλο πετρόψαρο του βυθού που ζει σε μεγάλα βάθη.  Έχει εξαιρετικά νόστιμη σάρκα. Μαγειρεύεται κομμένος σε φέτες στο φούρνο ή στη σχάρα. Γίνεται επίσης πολύ ωραία σούπα κυρίως το κεφάλι του .

Γαύρος. Μικρό πελαγίσιο ψάρι που «κολυμπάει»  προς τις Ελληνικές ακτές το καλοκαίρι.  Το πρασινογάλαζο χρώμα του το κάνει να ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα ψάρια  Τρώγεται τηγανητός, ψητός στο φούρνο με σκορδάκι, «ψημένος» στο αλάτι (μαρινάτος).

Γαλέος. Είδη μικρών καρχαριών.  Το κρέας τους είναι μαλακό και νόστιμο. Στην Ελλάδα τον τρώμε συνήθως τηγανιτό με σκορδαλιά αλλά είναι πολύ ωραίος και μαγειρεμένος στον φούρνό ή στην κατσαρόλα με ντομάτα

Γάτος.  Ακόμα ένα είδος σκυλόψαρου. Ψαρεύεται κυρίως στα νησιά του Β. Αιγαίου, και είναι πολύ νόστιμος.  Μαγειρεύεται με λίγο νερό ή λευκός κρασί, στην κατσαρόλα, με ντομάτες, κρεμμύδια, δαφνόφυλλα, φέτες λεμονιού, λάδι και θυμάρι ή φρεσκοκομμένο μαϊντανό.

Γλώσσες.  Πλακέ  ψάρι με σκούρα ράχη και ασπριδερή κοιλιά. Φημίζεται για την ντελικάτη και απαλή σάρκα της. Είναι εξαιρετική όταν γίνει ψητή, αν και ο συνηθισμένος τρόπος ψησίματος της είναι στο τηγάνι  με βούτυρο.

Γόπα. Μικρό κυλινδρικό ψάρι με μεγάλα λίγο εξογκωμένα  μάτια.  Η εποχή θεωρείται  ο χειμώνας, αλλά την άνοιξη είναι παχουλή και  αυγωμένη. Συνήθως γίνεται τηγανιτή αλλά και στα κάρβουνα εφόσον είναι μεγάλη.

Γύλος.  Εντυπωσιακό  ψάρι με  ζωηρά  χρώματα και  νόστιμη μαλακή σάρκα αλλά με αρκετά αγκάθια. Τρώγεται τηγανητός ή μπαίνει μαζί με άλλα πετρόψαρα στην κακαβιά.

Ζαργάνα.  Πανέμορφο λυγερόκορμο ψάρι με πολύ λεπτό γαλαζοπράσινο σώμα και ασημένια κοιλιά.  Τρώγεται τηγανητή, βραστή (σε λίγο νερό), ή εφόσον είναι «παχουλή» ψητή.

Καλκάνι. Το καλκάνι είναι πολύ σπάνιο στο νότιο Αιγαίο. Ψαρεύεται στα νησιά του βορείου Αιγαίου (Σαμοθράκη και Λήμνο) αλλά πολύ σπάνια.  Το  καλκάνι του Βοσπόρου θεωρείται ο βασιλιάς των ψαριών!! .Είναι από τα ακριβότερα ψάρια.. Η καλύτερη εποχή τους είναι ο χειμώνας. Τρώγονται τηγανιτά με άφθονο λεμόνι και συνοδεύονται με σαλάτα.

Καπόνι. Είδος χελιδονόψαρου, που δεν πετά, με χαρακτηριστικό ανοιχτό κόκκινο χρώμα!  Το κρέας τους είναι πολύ νόστιμο και κατάλευκο ιδανικό εφόσον γίνει βραστό .

Κέφαλος.  Ανάλογα με την ηλικία ή το γένος ο κέφαλος αλλάζει όνομα και όψη…. Οι αρσενικοί λέγονται «στειράδια», οι θηλυκές «μπάφες». Κέφαλοι είναι και οι χρυσόχρωμοι κέφαλοι και τα μυξινάρια. Από τις μπάφες του Μεσολογγίου βγαίνει το αυγοτάραχο. Οι κέφαλοι γίνονται πολύ καλοί λιαστοί στον ήλιο (τότε λέγονται λυκουρίνοι ή πετάλια στο Μεσολόγγι) ή παστοί στο αλάτι.
Βασική προϋπόθεση για να είναι νόστιμοι είναι να αφαιρεθεί προσεκτικά η μαύρη μεμβράνη από την κοιλιά τους.
Το ιδανικό μαγείρεμα τους είναι στο κάρβουνο ή ψητοί στο φούρνο, στο χονδρό αλάτι. Υπολογίζετε 1 κιλό αλάτι και κάτι για Ι κιλό ψάρι και ο ιδανικός χρόνος είναι 50'-60', όχι παραπάνω διότι θα στεγνώσει το εσωτερικό τους.

Κολιός. Πολύ κοινό αφρόψαρο με κυλινδρικό σώμα, μπλε και ασημιές ανταύγειες, πιο γνωστό ως σκουμπρί. Όπως λέει η παροιμία «Κάθε πράμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο» η εποχή του είναι ο Αύγουστος.  Είναι ιδιαίτερα λιπαρό ψάρι και γίνεται πολύ ωραίο στη σχάρα, διότι στραγγίζει το λίπος του.

Μελανούρι. Στενός συγγενής του σαργού. Το μελανούρι με το ασημένιο σώμα και τη μαύρη γραμμή στην ουρά θεωρείται από τα πιο νόστιμο  της Ελληνικής θάλασσας. Η ιδανική μαγειρική του θεωρείται η σχάρα ή το τηγάνι εφόσον είναι μικρά.

Μουρμούρα.  Έχει  γευστική και μαλακή σάρκα και πολύ λίγα κόκαλα. Πήρε το όνομα της από τα χείλη της. Ψαρεύετε σε αμμώδεις βυθούς και ανοιχτό ασημένιο χρώμα .Απολαύστε την τηγανιτή. 

Μπακαλιάρος.    Άσχημο ψάρι  που  συγγενεύει απόλυτα με τους μακρινούς  μπακαλιάρους του Ατλαντικού. Το κρέας του είναι  νόστιμο, πολύ μαλακό και με ελάχιστα κόκαλα .
 Γίνεται ψητός στο φούρνο, είναι πολύ ωραίος βραστός σε λίγο νερό με άφθονα λαχανικά.

Μπαρμπούνι. Το σήμα κατατεθέν του Αιγαίου, το μπαρμπούνι είναι ένα πολύ νόστιμο ψάρι, με χαρακτηριστική γεύση και άρωμα. Έχει λαμπερό κόκκινο χρώμα εκτός αν πρόκειται για  πετρομπάρμπουνα που το χρώμα τους καφετίζει λίγο.
 Γίνεται τηγανητό, ελαφρά αλευρωμένο, ψητό στα κάρβουνα, αλλά και με βούτυρο και ντομάτα στην Μύκονο.

Ξιφίας.  Είναι ένα από τα ποιο συνηθισμένα ψάρια στην χώρα μας με νόστιμη σάρκα,  ελάχιστα κόκαλα και τρώγεται κομμένος σε  φέτες στη  σχάρα ή μαγειρευτός στον φούρνο

Παλαμίδα. Μέλος της μεγάλης οικογένειας των σκομβομορίδων  μοιάζει, όσο «μεγαλώνει» σε ηλικία με το σκουμπρί ή τον τόνο. Είναι πολύ παχύ ψάρι και καλύτερα να τρώγεται ψητό, αφού φιλεταριστεί.
 Μπορείτε επίσης να την απολαύσετε τηγανιτή με μια σκορδαλιά αμυγδάλου η με μια  σάλτσα φρέσκιας ντομάτας.

Πεσκανδριτσα. Ίσως ένα από τα πιο άσχημα ψάρια, που έχετε συναντήσει με  τεράστιο κεφάλι. Αλλά το μυστικό της νοστιμιάς του βρίσκεται  στην «ουρά» του, η οποία έχει λευκή και κρουστή σάρκα.
Συνήθως πουλιέται καθαρισμένη, χωρίς το κεφάλι και  γδαρμένη. Μαγειρεύεται με διάφορους τρόπους με εξωτικά μπαχαρικά στην κατσαρόλα όπως τζίντζερ και σαφράν .Είναι εξίσου νόστιμο στον φούρνο με  ντομάτα, σκόρδο, κόκκινο κρασί.

Ροφός. Ο ροφός, με το σκούρο καφετί χρώμα και τις κίτρινες κηλίδες στο κεφάλι είναι ο βασιλιάς των ψαριών λόγο μεγέθους αλλά και λόγο νοστιμιάς.  Φθάνει  το 1,5 μ. και τα 20- 30 κιλά. Το κεφάλι του είναι ίσως ότι ποιο νόστιμο έχετε δοκιμάσει σε σούπα και ιδιαίτερα σε κακαβιά. Το κρέας του, αν το ψάρι είναι πολύ μεγάλο είναι κάπως σκληρό.   Κρήτη μαγειρεύεται στην κατσαρόλα με μπάμιες και με αντράκλα. Δοκιμάστε το επίσης ψητό εφόσον είναι μικρός.

Σαβρίδι  Πελαγίσιο αφρόψαρο που αφθονεί στις Ελληνικές θάλασσες. Γίνεται πολύ ωραίο  τηγανητό ή όταν είναι μεγάλο και χοντρό ψητό στα κάρβουνα με λεμονόλαδο.

Σαργός. Θα τον αναγνωρίσετε αμέσως από τις καφετιές γραμμώσεις και τα τεράστια ραχιαία πτερύγια του. Είναι ο βασιλιάς των ψητών ψαριών!! Γι αυτό και η τιμή του είναι αρκετά υψηλή.

Σαρδέλα. Η γαλαζοπράσινη φιγούρα της δεν απουσιάζει σχεδόν από κανένα ιχυθιοπωλείο της  χώρα μας.
Η ποιο γνωστή και η πιο ξεχωριστή  είναι η σαρδέλα του κόλπου της Καλλονής, στη Λέσβο με το κοντόχοντρο και παχουλό σώμα.
Γίνονται συνήθως παστές και τρώγονται μόνο φρέσκες, σε λίγες το πολύ μέρες μετά που θα τοποθετηθούν στο αλάτι. Δοκιμάστε τις στον φούρνο με λίγη ντομάτα, και σκορδάκι, τηγανιτές με άφθονα μπαχαρικά ή ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Σκάρος. Ο σκάρος είναι ένα ψάρι μοναδικό και χαρακτηριστικό του Κρητικού του Λυβικού και Καρπάθιου πελάγους !  Ο σκάρος είναι ψάρι αρχαίο, αφού απεικονίζεται τόσο σε  τοιχογραφίες της Κνωσού όσο και σε διάφορα κοσμήματα. Η σάρκα του είναι πολύ νόστιμη, απαλή και γλυκιά.
Μαγειρεύεται  με πολλούς  τρόπους. Ψητό στα κάρβουνα, μαγειρευτό με ντομάτα, με  μάραθο ή  μαϊντανό στο φούρνο. Αν έχουν ψαρευτεί νωρίς το πρωί τρώγονται και τα εντόσθια του τα οποία είναι πολύ νόστιμα.  Πρέπει να αφαιρεθεί η «χολή» πρώτα η οποία είναι πολύ πικρή.

Σκορπίνα ή Σκορπίδι. Μεγαλούτσικα ψάρια, γύρω στα 25-55 εκ., ζούνε κύρια στην  στη Μεσόγειο, και είναι πολύ ωραία όταν γίνονται βραστά.  Η σάρκα τους είναι κατάλευκη εύγευστη και κρουστή. Γίνονται και μαγειρευτά αν και στην Σαντορίνη μπορείτε να τα δοκιμάστε ψητά στην σχάρα. Στην Ισπανία τα τηγανίζουν και τη σερβίρουν με μια πλούσια σάλτσα από αμύγδαλα, ντομάτες... συκωτάκια πουλιών και σέρι.

Σμέρνα θα μπορούσε να ονομαστεί και φίδι της θάλασσας μια και το σώμα της είναι πραγματικά φιδίσιο.  Το λευκό και αρκετά παχύ κρέας της είναι νόστιμο ιδιαίτερα τηγανιτό. Συνήθως οι καταναλωτές  της  «περιφρονούν » γιατί χρειάζεται ιδιαίτερη διαδικασία πριν να μαγειρευτεί ( να αφαιρεθεί το δέρμα) και να κοπεί η ουρά που είναι γεμάτη μικρά κόκαλα.

Συναγρίδα. Για πολλούς ο βασιλιάς των ψαριών. Εκλεκτό ψάρι που ζει μόνο στα καθαρά και βαθιά νερά.  Η ντελικάτη σάρκα της δεν επιδέχεται κανένα μαγειρικό αυτοσχεδιασμό, αναδεικνύεται μόνο και όταν  ψηθεί απλά στη σχάρα ή στο φούρνο.

Σφυρίδα. Συγγενής του βλάχου, του ροφού και της στήρας, θεωρείται από τα καλύτερα βραστόψαρα. Αν και είναι εξαιρετικό κομμένο σε φέτες και ψητή στα κάρβουνα.

Τόνος.  Ψαρεύεται στο Βόρειο Αιγαίο, στις ακτές της Ανατολικής Πελοποννήσου, και την Δυτική Κρήτη με ειδικά δίχτυα του ξιφία. Λιπαρό ψάρι, που μαγειρεύεται με διάφορους τρόπους με  κόκκινο κρασί, με λαχανικά.

Τσίπουρα. Από τα ποιο νόστιμα ψάρια, αρκεί να είναι «ελευθέρας» βοσκής.   Έχει  κρουστή και  βελούδινη σάρκα με ωραίο άρωμα. Η τσιπούρα ιχθυοτροφείου είναι ποιο μαλακή. Μαγειρεύεται με πολλούς και αφάνταστους τρόπους, με  σέλινο αυγολέμονο, στη σχάρα, στο φούρνο με κρασί και αμύγδαλα.

Φαγκρί. Ψάρι με πορτοκαλοκίτρινες και κοκκινωπές ανταύγες και κατάλευκο κρέας.  Είναι πολύ καλό και νόστιμο τους καλοκαιρινούς μήνες, που αφθονεί στο Αιγαίο. Είναι καλύτερο όταν να ψηθεί  στη σχάρα ολόκληρο.

Χριστόψαρο  Από τα ποιο άσχημα ψάρια, με  πλακουτσωτό σώμα, μεγάλο κεφάλι, τεράστιο πτερύγιο, και χαρακτηριστική  σκουρόχρωμη «δαχτυλιά» σε κάθε μεριά του. Λέγεται μάλιστα ότι αυτά είναι τα σημάδια από τα δάχτυλα του Αγίου Πείρου (ή του Χριστού) που κάποτε έπιασε ένα χριστόψαρο και το ξαναπέταξε στο νερό.
Μαγειρεύεται με πολλούς τρόπους συνήθως  βραστό, ψητό,  με  λευκές  σάλτσες.
Ζητήστε από τον ψαρά σας να σας το καθαρίσει .

Πότε είναι φρέσκα - Συντήρηση

Η αυξημένη μικροβιακή χλωρίδα που συγκεντρώνεται στην σάρκα των  ψαριών τα κάνει  να αλλοιώνονται πολύ εύκολα .
Μόλις αλιευθούν  τα ψάρια, τα τοποθετούν  σε κιβώτια από φελιζόλ, τα οποία γεμίζουν με πάγο. Εκεί τα ψάρια φυλάσσονται περίπου σε θερμοκρασία 0-3 βαθμούς Κελσίου,  όπως και στη συντήρηση του ψυγείου μας, εφόσον λειτουργεί σωστά. Σε αυτές τις συνθήκες τα ψάρια μπορεί να παραμείνουν σε άριστη κατάσταση για δύο - τρεις ημέρες . Μετά την τρίτη ημέρα σταδιακά  χάνουν την γεύση, το άρωμα και το χρώμα. Την έκτη ημέρα  εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια :  άσχημη μυρωδιά, τα μάτια θολώνουν και ασπρίζουν…..
Όταν αγοράζετε ψάρια, αναζητήστε τα φρέσκα, που έχουν καθαρά, φουσκωμένα μάτια, σφιχτό δέρμα που επανέρχεται όταν το πιέζετε και φωτεινά ροζ ή κόκκινα λέπια. Αποφύγετε αυτά που έχουν κακή εμφάνιση ή μυρίζουν έντονα.


ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΦΡΕΣΚΟ
•    Τα βράγχια του πρέπει να είναι υγρά και κόκκινα ή ροζ.
•    Τα μάτια του είναι λαμπερά και εξέχουν.
•    Σχηματίζει τόξο όταν το τοποθετούμε στην παλάμη μας, πράγμα που σημαίνει ότι η ουρά και το κεφάλι του κοιτάνε συνήθως προς τα επάνω.
•    Είναι  σκληρό και άκαμπτο και όταν το πιέζουμε με το δάχτυλο μας δεν βουλιάζει,
αλλά το δέρμα του επανέρχεται αμέσως.
•    Τα χρώματα του είναι λαμπερά και τα λέπια τους σφικτά, συγκρατούνται επάνω στο σώμα .
•    Τα εντόσθια του όταν το καθαρίζουμε βγαίνουν ολόκληρα, χωρίς να σπάσουν.
•    Αν το ψήσετε στην σχάρα και το ψάρι είναι πολύ φρέσκο θα δείτε να «ανοίγει» ελαφρά η σάρκα του στην ραχοκοκαλιά του. Το ίδιο και όταν το  τηγανίζουμε.

Πολύς λόγος έχει γίνει για τον υδράργυρο που μπορεί να έχουν τα ψάρια τα οποία προέρχονται κυρίως από ανοιχτές και μεγάλες θάλασσες. Ο υδράργυρος μπορεί να βρεθεί σε ψάρια τα οποία προέρχονται τόσο από θάλασσες όσο και από λίμνες ή ποτάμια όπου πέφτουν απόβλητα εργοστασίων. Χαρακτηριστικό του μετάλλου αυτού είναι ότι η ποσότητα που λαμβάνει ένας οργανισμός προστίθεται κάθε φορά στην προηγούμενη, γι' αυτό και ο κίνδυνος παρουσιάζεται σε ψάρια μεγάλα σε ηλικία. Πρόκειται για ένα μέταλλο που σε μεγάλες συγκεντρώσεις μπορεί να προκαλέσει στον άνθρωπο προβλήματα στα οστά, στα νεφρά και στο συκώτι. Πάντως, το Αιγαίο συγκαταλέγεται στις θάλασσες που θεωρούνται ακόμα αρκετά καθαρές και ασφαλείς.

Ένα άλλο ζήτημα που προέκυψε κυρίως τον τελευταίο καιρό είναι οι συνθήκες διαβίωσης και διατροφής των ψαριών ιχθυοτροφείου. Οι υπεύθυνοι και οι αρμόδιοι κυβερνητικοί φορείς διαβεβαιώνουν το καταναλωτικό κοινό ότι ασκούν αυστηρούς ελέγχους και ότι τα ψάρια ιχθυοτροφείου δεν επιβαρύνονται πλέον από λύματα

•    Το κεντρικό του κόκαλο (ραχοκοκαλιά)  είναι συνήθως άσπρο.
•    Μυρίζει ευχάριστα και ωραία.


ΠΡΟΣΟΧΗ:  Υπάρχουν πολλά και διάφορα «κόλπα» που μεταχειρίζονται  κάποιοι επαγγελματίες για να παραπλανήσουν τους καταναλωτές και να τους πουλήσουν ψάρια που μοιάζουν  φρέσκα αλλά δεν είναι .
Ένα από αυτά,  ίσως και το πιο επικίνδυνο για την υγεία μας, είναι ότι τα βουτάνε από διαλύματα με νερό και νιτρώδη ή νιτρικά άλατα.  


ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΨΥΞΗ
Αν θέλετε να καταψύξετε  τα φρέσκα ψάρια που θα αγοράσετε πρέπει πρώτα να τα καθαρίσετε , να αφαιρέσετε τα εντόσθια, να τα πλύνετε και να τα αφήσετε να στραγγίσουν. Μπορείτε να τα διατηρήσετε  το πολύ για 3-4 ημέρες στη συντήρηση του ψυγείου σας στο επάνω μέρος . Στην κατάψυξη τους σπιτιού σας οι ιδανικές συνθήκες είναι οι -18 βαθμοί Κελσίου, όπου μπορούν  να διατηρηθούν από 3 ως 5 μήνες.
 Όταν θέλετε  να τα ξεπαγώσετε   , δεν πρέπει να τα βγάζετε  εκτός ψυγείου.
Τοποθετήστε τα   στη συντήρηση, ώστε να αποφύγετε  τις απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας που αλλοιώνει το δέρμα ή τους ιστούς τους

Διαβάστε περισσότερα...

Σεισμικά όπλα: Πόσο αληθινά είναι; - Πρόγραμμα ΗΑΑRP

\

Ο πρόσφατος σεισμός στην Ιαπωνία που "έστειλε" σχεδόν 20 χρόνια πίσω την ιαπωνική οικονομία (-3,3% το ιαπωνικό ΑΕΠ τον περασμένο Μάρτιο, το μεγαλύτερο ποσοστό από το 1994) έφερε στην επιφάνεια ένα από τα πλέον απόρρητα αμυντικά προγράμματα που υπήρξαν μέχρι σήμερα σε Ανατολή και Δύση, αυτό της κατασκευής όπλων πρόκλησης σεισμών ή απλά "σεισμικά όπλα".Στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί μπορείτε να διαβάσετε μια ολοκληρωμένη ανάλυση για την ανάπτυξη τέτοιους είδους συστημάτων. Ξεχωρίζει το πρόγραμμα HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program) το αγαπημένο θέμα των συνωμοσιολόγων της δεκαετίας του 1990. Η διεθνής κοινή γνώμη έστρεψε για πρώτη φορά την προσοχή της στα αρχικά HAARP το 1995. Τη χρονιά εκείνη δημοσιεύτηκε ένα βιβλίο 230 σελίδων, που συντάραξε την διεθνή κοινή γνώμη. Το βιβλίο είχε τίτλο Angels Don't Play This HAARP: Advances in Tesla Technology (Οι Άγγελοι δεν Παίζουν αυτό το HAARP - λογοπαίγνιο με την ελληνική λέξη άρπα-Harp - Πρόοδοι στην Τεχνολογία Τέσλα) και συγγραφείς του ήταν ο επιστημονικός ερευνητής δρ.  Νικ Μπέγκις και η δημοσιογράφος Τζην Μάνιν. Εκτός του ότι περιείχε αρκετές διαφωτιστικές λεπτομέρειες σχετικά με το σχεδόν άγνωστο ως τότε πρόγραμμα, το βιβλίο αυτό αποτελούσε και μια ανοικτή καταγγελία για τον «υψηλής συχνότητας βανδαλισμό του ουρανού» που ετοιμαζόταν να εξαπολυθεί από την Αλάσκα. «Αυτό το πρόγραμμα δεν έχει καμιά σχέση με μουσικά όργανα ή με το βόρειο σέλας», ήταν η ειρωνική απάντηση της στρατευμένης πολέμιας του HAARP  Μπάρμπαρα-Κλερ Ζίκουρ σε όσους ζητούσαν να πληροφορηθούν γι αυτό το πρόγραμμα, που ενώ δεν είχε χαρακτηριστεί ως απόρρητο, εντούτοις καλύφθηκε από την αρχή με πέπλα αοριστίας και μυστικότητας. Σύντομα όμως όλοι κατάλαβαν ότι κάτι σημαντικό συνέβαινε στην Τζακόνα (Gakona) της κεντρικής Αλάσκα. Κάτω από τα μονίμως χιονισμένα βουνά του Σαιντ Ελίας Παρκ εγκαταστάθηκαν 360 κεραίες, ύψους 24 μέτρων η κάθε μία και συνολικής ισχύος 1,7 Gigawatt(!), ένα ραντάρ ασύμφωνης σκέδασης διαμέτρου 36 μέτρων, συσκευές ανίχνευσης, αποστασιόμετρα λέιζερ, μαγνητόμετρα, αισθητήρες υπερύθρων και οπτικές διατάξεις για την ανάλυση της φωτεινής ακτινοβολίας χαμηλού επιπέδου από την ατμόσφαιρα, πομποί, γεννήτριες, κλωβοί ελέγχου κ.α. Το HAARP αποτελεί στην ουσία μια εξελιγμένη μορφή «ιονοσφαιρικού θερμαστή». Βομβαρδίζει το ανώτερο στρώμα της ιονόσφαιρας, η οποία εκτείνεται από 60 ως 900χλμ., με μια πανίσχυρη κατευθυνόμενη ηλεκτρομαγνητική ακτίνα. Η πρώτη εικόνα που προσπάθησε να περάσει το HAARP στην κοινή γνώμη ήταν ότι επρόκειτο για ένα επιστημονικό σχέδιο με στόχο την επιλεκτική τροποποίηση της ιονόσφαιρας για τη βελτίωση των τηλεπικοινωνιών. Σύντομα όμως έγινε αντιληπτό ότι το αμερικανικό Πεντάγωνο ήθελε να εκμεταλλευτεί την ιονόσφαιρα για τους δικούς του σκοπούς. Σύμφωνα με ένα εμπιστευτικό εσωτερικό έγγραφο του Πενταγώνου «το πρόγραμμα HAARP έχει ως αντικείμενο, τον έλεγχο διαφόρων φυσικών χαρακτηριστικών της ιονόσφαιρας γα τη βελτίωση των στρατιωτικών συστημάτων διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών». Η πολέμια ωστόσο του HAARP Κλερ Ζίκουρ επιμένει: «Ο στρατός θα δώσει στην ιονόσφαιρα μια μεγάλη κλωτσιά για να δει τι θα συμβεί». Το HAARP χαρακτηρίζεται από τους πολέμιους του ως ένας «ουρανοθραύστης» (skybuster) με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Αν και το αμερικανικό Πεντάγωνο αρνείται την άμεση ανάμειξη του στο πρόγραμμα και υποβαθμίζει τη σημασία του, εντούτοις το DoD (Department of Defense) αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα ορισμένες εφαρμογές του. Το HAARP δίνει την δυνατότητα στον αμερικανικό στρατό να εκμεταλλευτεί το φαινόμενο του ηλεκτρομαγνητικού παλμού (EMP) στην ατμόσφαιρα, που μέχρι σήμερα μπορούσε να παραχθεί μόνο με πυρηνική έκρηξη. Ως γνωστόν ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός μπορεί να καταστρέψει κάθε ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό σύστημα. Πέρα όμως από τις συμβατικές στρατιωτικές κι επιστημονικές εφαρμογές, το HAARP έχει και μια σειρά άλλων εξωτικών δυνατοτήτων που εξάπτουν τη φαντασία ακόμη και των πιο ψύχραιμων ερευνητών του χώρου της μυστικής τεχνολογίας. Πιο αναλυτικά λοιπόν το HAARP μπορεί να έχει τις παρακάτω εφαρμογές: Η εκπομπή τεράστιων ποσοτήτων ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην ιονόσφαιρα μπορεί να την ωθήσει να συμπεριφέρεται σαν μια τεράστια κεραία κυμάτων ELF,  που είναι σε θέση να πραγματοποιήσει διεισδυτικές «τομογραφίες» του υπεδάφους της γης. Με άλλα λόγια, ακτινοβολώντας κύματα εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων από τον ουρανό προς τη γη, είναι δυνατόν να σχηματιστεί εικόνα για το τι συμβαίνει στο εσωτερικό της. Η σταδιακή και επιλεκτική θέρμανση ενός συγκεκριμένου τμήματος του γήινου φλοιού, έχει ως αποτέλεσμα η εκτόνωση αυτής της απορροφημένης ενέργειας να γίνεται με την μορφή σεισμικής και ηφαιστειακής δραστηριότητας (σεισμικός πόλεμος). Επίσης ο Ντέιβιντ Γιάροου, ηλεκτρονικός ερευνητής του Πανεπιστημίου ’λμπανι (Νέα Υόρκη), υποστηρίζει ότι το HAARP θα έχει σοβαρές επιδράσεις όχι μόνον στην ιονόσφαιρα αλλά και στο μαγνητικό πλέγμα της Γης: «Το HAARP δεν θα ανοίξει ΄τρύπες΄ στην ιονόσφαιρα. Αυτό είναι επικίνδυνα υποτιμητικό του τι θα προξενήσει μια ακτίνα γιγαβάτ του HAARP».  Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι το HAARP «θα πάλλει κάθε χορδή της Γαίας με άγριες, άτακτες, μη αρμονικές υψηλές συχνότητες. Αυτές οι θορυβώδεις ωθήσεις θα προκαλέσουν δονήσεις στη γεωμαγνητική ροή». Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις είναι φανερό ότι το κύριο βάρος της λειτουργίας του HAARP έχει δοθεί στην ανάπτυξη κλιματολογικών και σεισμικών όπλων. Το πρόγραμμα HAARP δεν είναι το μοναδικό του είδους. Από το 1948 έλαβαν χώρα περάματα κάτω από τον γενικό χαρακτηρισμό, Active Ionospheric Experiments. Μερικές από τις πολλές κωδικές ονομασίες ήταν: EXCEDE, RED AIR, CHARGE IV, RIME, CRRES, WISP, ACTIVE, HIPAS, RADC, AIM. Τα κλιματολογικά όπλα έχουν μακρά ιστορία. Σκοπός τους ήταν η εκμετάλλευση των καιρικών φαινομένων ως τακτικό πλεονέκτημα για τον επιτιθέμενο ή την καθήλωση του εχθρού εξ αιτίας της τεχνητής κακοκαιρίας. Για τους ίδιους λόγους πραγματοποιήθηκαν και μια σειρά από σεισμικά πειράματα, σπουδαιότερο των οποίων υπήρξε το πρόγραμμα με την κωδική ονομασία PRIME ARGUS. Διαβάστε στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ολόκληρη την ανάλυση και τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει για το αν είναι υπαρκτά ή όχι τα σεισμικά όπλα.

Διαβάστε περισσότερα...

Λύθηκε το μυστήριο του μηχανισμού των Αντικυθήρων;

Την ελλειπτική τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο φαίνεται ότι γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες, και όχι μόνον αυτό: Η γνώση τους είχε βρει εφαρμογή στον περίφημο Μηχανισμό των Αντικυθήρων.Το μυστηριώδες αρχαίο όργανο υπολογισμού της θέσης των ουράνιων σωμάτων, το οποίο χρονολογείται στον 1ο π.Χ. αιώνα και όπως είναι γνωστό είχε ανασυρθεί από ναυάγιο που εντοπίσθηκε στα ανοιχτά των Αντικυθήρων το 1900-1901, έχει αποτελέσει συχνά αντικείμενο έρευνας, η τελευταία από τις οποίες έρχεται τώρα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η έρευνα αυτή μάς πληροφορεί ότι ο μηχανισμός ήταν ειδικά κατασκευασμένος ώστε να είναι σε θέση να υπερπηδήσει την ανακρίβεια, που θα δημιουργούσε στους υπολογισμούς μια μικρή διαφορά στο χρόνο. Πώς γινόταν αυτό; Οι δύο κύκλοι του μηχανισμού, που αντιστοιχούν σε δύο ημερολογιακά συστήματα -το ζωδιακό και το αιγυπτιακό- διέφεραν τόσο μεταξύ τους ώστε κάθε φορά να αντιπροσωπεύεται αυτό, που θα αντιλαμβάνονταν τότε ως μη - κανονική κίνηση σε διάφορες περιόδους του έτους. Ο εφευρέτης της κατασκευής είχε λάβει υπόψη του, δηλαδή, την ελλειπτική φύση της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο. Έτσι, πέραν των άλλων, αποδεικνύεται ότι οι γνώσεις των αρχαίων για την ελλειπτική τροχιά της Γης ήταν μεγαλύτερες από ό,τι πιστεύαμε ώς σήμερα. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε νέα μελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημίου Πάτζετ Σάουντ της Πολιτείας της Ουάσιγκτον με επικεφαλής τον Τζέιμς Εβανς, δείχνοντας ότι πρόκειται για γνώση που μπορεί να θεωρηθεί εξαιρετική για εκείνη την εποχή. Επιπλέον δείχνει για ακόμη μια φορά ότι σπουδαίες ανακαλύψεις που σήμερα θεωρούμε ότι έγιναν στην Αναγέννηση, στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά μια γνώση που προϋπήρξε και ξεχάστηκε, για να αποκαλυφθεί εκ νέου, όταν οι συνθήκες επέτρεψαν και πάλι την εμφάνιση ανήσυχων πνευμάτων. Ο δρόμος όμως είναι μακρύς για την πλήρη αποκρυπτογράφηση αυτού του οργάνου που υπολόγιζε με εκπληκτική ακρίβεια τη θέση του Ήλιου, της Σελήνης και πιθανώς των πλανητών, εμφάνιζε τις φάσεις τις Σελήνης, υπολόγιζε τις επιτολές και τις δύσεις κάποιων αστέρων, προέβλεπε εκλείψεις, έδειχνε το ημερολόγιο και προσδιόριζε την ημερομηνία τέλεσης των αρχαίων στεφανιτών αγώνων. Δεν είναι περίεργο λοιπόν, που χαρακτηρίζεται ως ο αρχαιότερος υπολογιστής ενώ το γεγονός ότι πρόκειται για μοναδικό εύρημα, αφού όμοιό του δεν έχει βρεθεί πουθενά αλλού, η επιστημονική και ιστορική αξία του είναι τεράστια. Από τις πρώτες ενδείξεις είναι ότι ο μηχανισμός είχε 40 γρανάζια (αντί των 32, που νομίζαμε ότι περιλαμβάνει), πολλά γράμματα κρυμμένα μέσα στο μηχανισμό, που μπορεί να βοηθήσουν στην μελέτη του, όπως και μικρά κομμάτια ξύλου. Ένα μάλιστα από τα «κείμενα» του μηχανισμού λέει: «... το βράδυ / Οι Υάδες δύουν το βράδυ /Ο Ταύρος αρχίζει ν΄ ανατέλλει /Η Λύρα ανατέλλει το βράδυ /Οι Πλειάδες ανατέλλουν το πρωί /Οι Υάδες ανατέλλουν το πρωί /Οι Δίδυμοι αρχίζουν ν΄ ανατέλλουν /Ο Αετός ανατέλλει το βράδυ /ο Αρκτούρος δύει το πρωί».  Ο κ. Μουσάς χαρακτηρίζει τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων ως έναν «υπολογιστή με γρανάζια, που μπορούσε να βρει σε κάθε στιγμή τη θέση του Ήλιου και της Σελήνης στον ουρανό, ίσως να προβλέψει της σεληνιακές εκλείψεις και ίσως τη θέση κάποιων πλανητών». Υπάρχει όμως και μία μαρτυρία που έρχεται από την αρχαιότητα: «Πρόσφατα κατασκεύασε ο φίλος μας Ποσειδώνιος μία συσκευή η οποία με την περιστροφή αναπαράγει τις ίδιες κινήσεις του Ήλιου, της Σελήνης και των πέντε πλανητών» γράφει ο Κικέρων. Πρόκειται για το μηχανισμό των Αντικυθήρων; Πολλά στοιχεία συγκλίνουν υπέρ αυτού, έτσι θεωρείται πολύ πιθανό ο μηχανισμός να κατασκευάσθηκε πράγματι από τον Ποσειδώνιο Απαμέα (135-50 π. Χ.) αστρονόμο, γεωγράφο και γεωλόγο από τη Ρόδο. Και η χρονολόγηση του αντικειμένου εξάλλου, περί το 80 π. Χ. συμφωνεί.

Διαβάστε περισσότερα...

Μέσα στο πρώτο 15μερο του Μαΐου η χώρα μας ξεκινά τη διαδικασία παροχής αδειών για έρευνες περιοχών της Δυτικής Ελλάδας προς εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογανανθράκων (πετρέλαιο – φυσικό αέριο) στις οποίες θα δραστηριοποιηθούν ξένες, ειδικευόμενες στον χώρο εταιρείες.

.

Στη σχετική γνωστοποίηση προέβη τις προηγούμενες ημέρες στο Όσλο και στο Stavanger ο αρμόδιος υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γιάννης Μανιάτης, στο πλαίσιο επαφών που με τον Υφυπουργό Πετρελαίου και Ενέργειας της Νορβηγίας  κ. Per Rune Henriksen, με ανώτατα στελέχη του κρατικού μηχανισμού της χώρας καθώς και με εταιρείες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων (Statoil) και εταιρείες διεξαγωγής σεισμικών διασκοπήσεων (TGS και PGS), ηγήτορες στην αντίστοιχη παγκόσμια αγορά. Τις δε επόμενες ημέρες αναμένεται στην Ελλάδα η έλευση εκπροσώπων ισραηλινών εταιρειών, οι οποίες επιδεικνύουν ενδιαφέρον για την χώρα μας. Σύμφωνα, δε, με τη σχετική πληροφόρηση, στο επίκεντρο σε πρώτη φάση βρίσκονται περιοχές της Δυτικής Ελλάδας και, συγκεκριμένα, των Επτανήσων και του Πατραϊκού Κόλπου. Ο ίδιος ο κ. Μανιάτης έχει αναφερθεί στην ύπαρξη τουλάχιστον “τριών Πρίνων” στον ελλαδικό χώρο, από τους οποίους η Ελλάδα μπορεί να προσδοκά σε έσοδα της τάξης των 10 έως 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε βάθος χρόνου. Η χώρα μας μέσα στο επόμενο 15μερο θα προχωρήσει στη ανάθεση δραστηριοτήτων αναζήτησης με την εκτέλεση σεισμικών ερευνών «μη αποκλειστικών δεδομένων» (Non-exclusive seismic surveys), μια αναγνωρισμένη διεθνή πρακτική  που εφαρμόζεται με επιτυχία από όλες σχεδόν τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες της Ευρώπης και της Μεσογείου. πηγή : Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε περισσότερα...