Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012
Απεργιακό μπαράζ στο χώρο της Υγείας
Με απόφαση του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου (ΠΦΣ) τα φαρμακεία της χώρας κατεβάζουν ρολά τη Δευτέρα και την Τρίτη.
Από τη Δευτέρα, σταματούν, επίσης, να χορηγούν φάρμακα με πίστωση στους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ, οι οποίοι θα πληρώνουν από την τσέπη τους και θα διεκδικούν το ποσό από το Ταμείο τους.
Οι φαρμακοποιοί διαμαρτύρονται για την αναδρομική έκπτωση 5% που τους ζητείται για το τζίρο τους προς τον ΕΟΠΥΥ και για τις οφειλές του Οργανισμού.
Νοσοκομειακοί
Σε 24ωρη πανελλαδική απεργία προχωρούν την Τετάρτη οι νοσοκομειακοί γιατροί.
Την απόφαση έλαβε το γενικό συμβούλιο της Ομοσπονδίας τους (ΟΕΝΓΕ), εκφράζοντας έτσι τη διαμαρτυρία του κλάδου για τις περικοπές στους μισθούς.
Η απεργία πραγματοποιείται την ημέρα που δικάζονται οι συλληφθέντες στη ΔΕΘ κατά την κινητοποίηση εναντίον του Φούχτελ.
Η ΟΕΝΓΕ κηρύσσει την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου ως 'πανελλαδική μέρα λειτουργίας των νοσοκομείων χωρίς ειδικευόμενους'.
Τη συγκεκριμένη μέρα, όλοι οι ειδικευόμενοι απέχουν από τα καθήκοντά τους με πανελλαδική επίσχεση εργασίας που κηρύσσει και καλύπτει η ΟΕΝΓΕ.
Το πρωί θα γίνουν σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας συνελεύσεις ειδικευομένων με θέμα τα προβλήματα των νέων γιατρών μέσα στο σύστημα Υγείας που κατεδαφίζεται από τα μνημόνια.
ΠΙΣ
Απόφαση για κινητοποιήσεις έλαβε και το προεδρείο του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ).
Οι γιατροί διαμαρτύρονται για τη διάταξη που προβλέπει συνταγογράφηση με δραστική ουσία.
Ο ΠΙΣ καταθέτει ψήφισμα στη συνεδρίαση της γενικής συνέλευσης της Μόνιμης Επιτροπής των Ευρωπαίων Ιατρών (CPME), στη Λεμεσό 23 έως 24 Νοεμβρίου), με το οποίο ζητείται η συμπαράσταση των Ευρωπαϊκών Συλλόγων ενάντια στα μέτρα που πλήττουν βάναυσα τον ιατρικό κόσμο και την ασφαλή περίθαλψη του ελληνικού λαού.
Το προεδρείο του Συλλόγου αποφάσισε να προετοιμαστεί σε κατάλληλο χρόνο, 48ωρη πανιατρική απεργία μετά από προηγούμενη συνεννόηση με τις κλαδικές οργανώσεις και τους Ιατρικούς Συλλόγους, η οποία τοποθετείται στο διάστημα από 15 έως 20 Δεκεμβρίου.
Βιοαέριο από….τυρόγαλο
Στην πρώτη γαλακτοβιομηχανία στην Ευρώπη, η οποία παράγει βιοαέριο από την αναερόβια επεξεργασία λυμάτων,κατατάσσεται η θεσσαλική γαλακτοβιομηχανία «Όλυμπος».
Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται είναι πρωτοπόρα στην επεξεργασία υγρών βιομηχανικών αποβλήτων σε παγκόσμιο επίπεδο και πετυχαίνει την αποτελεσματική επεξεργασία όλων των λυμάτων που προκύπτουν από τις παραγωγικές δραστηριότητες του εργοστασίου, όπως τα απόνερα πλύσης, το τυρόγαλο αλλά και τα επιστρεφόμενα προϊόντα, όπως γάλατα που έχουν λήξει, γιαούρτια κ.ά.
Χαρακτηριστικό είναι ότι το συνολικό οργανικό φορτίο των αποβλήτων που πλέον η «Όλυμπος» μετατρέπει σε ΑΠΕ, αντιστοιχεί σε αυτό μιας πόλης 260.000 κατοίκων. Η καινοτόμα επένδυση βρήκε εφαρμογή στο εργοστάσιο της μητρικής εταιρία στα Τρίκαλα και το ύψος της ανήλθε στα 10 εκ. ευρώ.
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Η αναερόβια χώνευση αποτελεί μια από τις παλαιότερες μεθόδους βιολογικής επεξεργασίας. Η ιστορία της χρονολογείται από το 1630 όταν επιστήμονες αντιλήφθηκαν ότι από την αποσύνθεση οργανικής ύλης αναπτύσσονται καύσιμα αέρια.
Η διαδικασία σχηματισμού βιοαερίου λοιπόν, είναι αποτέλεσμα ενός συνδυασμού βημάτων στα οποία η αρχική ύλη- τα απόβλητα- διασπώνται συνεχώς σε μικρότερες μονάδες αποσυνθέτοντας διαδοχικά το οργανικό φορτίο. Για την επίτευξη αυτής της διαδικασίας η «Όλυμπος» έχει θέσει σε λειτουργία έναν αναερόβιο αντιδραστήρα υψηλής φόρτισης για την επεξεργασία των διαυγασμένων λυμάτων και τρεις ακόμη αναερόβιους αντιδραστήρες χαμηλής φόρτισης για την επεξεργασία λιπών/στερεών.
Έτσι από τη χώνευση της βιομάζας, παράγεται βιοαέριο, μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας φιλική προς τοπεριβάλλον που χρησιμοποιείται για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του εργοστασίου. Στο τελικό στάδιο της επεξεργασίας, αντιμετωπίζεται και το ζήτημα της παραγόμενης λυματολάσπης, στη νέα μονάδα ξήρανσης και καύσης η οποία δίνει ως υπόλειμμα εξουδετερωμένη ανόργανη τέφρα και κατ' επέκταση, μηδενικά οργανικά απόβλητα στο περιβάλλον.
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Στην αναερόβια επεξεργασία, βακτήρια μετατρέπουν το οργανικό φορτίο σε βιοαέριο σε συνθήκες έλλειψης οξυγόνου. Με τον τρόπο αυτό απομακρύνουν το ρυπαντικό φορτίο των αποβλήτων και παράλληλα παράγουν «πράσινη ενέργεια». Το σύστημα διαχείρισης που έχει εγκατασταθεί στις εγκαταστάσεις των Τρικάλων, έχει δυναμικότητα παραγωγής βιοαερίου της τάξης των 4MW, ποσότητα που υπερκαλύπτει τις ανάγκες του εργοστασίου σε θερμική ενέργεια. Μειωμένη κατά 70% είναι και η ηλεκτρική κατανλωση- έναντι συμβατικών τεχνολογιών- καθώς η αναερόβια επεξεργασία των μικροοργανισμών δεν απαιτεί την παροχή οξυγόνου στο σύστημα.
Με αυτό τον τρόπο, το ενεργειακό αποτύπωμα του εργοστασίου μειώνεται κατά 20 τόνους ημερησίως καθώς και η έκλυση διοξειδίου του άνθρακα κατά 60%. Όπως επισημαίνει η διοίκηση της εταιρίας, το έργο παραγωγής πράσινης ενέργειας αποδεικνύει έμπρακτα την εταιρική ευθύνη της «Όλυμπος» απέναντι στο περιβάλλον και στην κοινωνία.
Εφ. Ελευθερία (Χαρίκλεια Βλαχάκη)
Aπό http://thessalianews.gr.
Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012
Ο Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης
Οι ναυμαχίες της Έλλης και της Λήμνου
Ο ήλιος έγερνε να βουτήξει στη θάλασσα καθώς το τελευταίο από τα τουρκικά πλοία εγκατέλειπε το Αιγαίο κι έσπευδε να χωθεί στα στενά του Ελλησπόντου: Τέσσερα θωρηκτά και οκτώ ελαφρά πολεμικά τσακισμένα, ντροπιασμένα και με την ουρά στα σκέλια, βιάζονταν να κρυφτούν κάτω από τα τηλεβόλα της ακτής. Ήταν 5 Ιανουαρίου του 1913 και η ναυμαχία της Λήμνου μόλις είχε τελειώσει. Στα 57 του χρόνια, ο υποναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης καλούσε, από τη γέφυρα του θωρηκτού «Αβέρωφ», τα κανόνια να σιγήσουν κι άκουγε με υπερηφάνεια τις ιαχές των ανδρών του ελληνικού στόλου, που τον επευφημούσαν. Δεν ήταν η πρώτη φορά.
Γεννημένος το 1855, έκλεινε τα 19, όταν, το 1874, κατατάχθηκε δόκιμος στο Πολεμικό Ναυτικό. Στα 31 του, ήταν αρχικυβερνήτης των δύο κανονιοφόρων που πέρασαν σαν σίφουνας τα στενά της Πρέβεζας βομβαρδίζοντας τις εχθρικές κανονιοστοιχίες της ακτής και προκαλώντας τρομερές ζημιές σε δυο τουρκικά πολεμικά. Και στα 42 του, στον άτυχο πόλεμο του 1897, είπε «όχι» βροντερό, όταν κλήθηκε από τους Ευρωπαίους ναυάρχους να εγκαταλείψει με την ατμοκίνητη φρεγάδα του τα Χανιά. Τον απείλησαν ότι θα τον βυθίσουν κι απάντησε πως θα έπαιρνε στο βυθό και μερικά από τα πλοία των μεγάλων δυνάμεων, αν το επιχειρούσαν. Δεν τόλμησαν.
Στα 1901, ήταν ο πρώτος Έλληνας κυβερνήτης πολεμικού (του «Μιαούλης»), που πέρασε τον Ατλαντικό κι έφτασε ως την Αμερική, πραγματοποιώντας εκπαιδευτικό ταξίδι. Στα 1905, ο βασιλιάς Γεώργιος τον ζήτησε υπασπιστή του. Στα 1910, ήταν αρχηγός μοίρας και, στα 1911, πήγε στην Αγγλία να παραλάβει το κόσμημα του ελληνικού στόλου, το θωρηκτό «Αβέρωφ», με τον θρύλο του οποίου συνέδεσε το όνομά του.
Ανήμερα της κήρυξης του βαλκανικού πολέμου, στις 5 Οκτωβρίου 1912, ο Παύλος Κουντουριώτης έπαιρνε τον βαθμό του υποναυάρχου, αναλάμβανε αρχηγός του στόλου στο Αιγαίο και ύψωνε το σήμα του στον «Αβέρωφ». Την επομένη, 6 του μήνα, έπλεε έξω από τη Λήμνο. Έφτασαν και δυο επιταγμένα ατμόπλοια με 600 ναύτες και μια διλοχία αποσπασμένη από το 20ό σύνταγμα πεζικού. Στις 8 Οκτωβρίου, έγινε απόβαση στο νησί. Στις 9, η Λήμνος ήταν ελληνική.
Ο Κουντουριώτης έκανε το νησί βάση κι ορμητήριό του, έστειλε καταδρομικά να περιπολούν στα Δαρδανέλια, ώστε να μην μπορεί τουρκικό πλοίο να ξεμυτίσει από τα στενά, απέκλεισε τους Τούρκους στα παράλια της Μικράς Ασίας κι άρχισε τις επισκέψεις στα νησιά του Αιγαίου.
Ως τις 18 Οκτωβρίου, είχαν ελευθερωθεί σχεδόν δίχως μάχες η Θάσος, ο Αϊ Στράτης και η Ίμβρος. Στις 19, η διλοχία απελευθέρωσε τη Σαμοθράκη, στις 21 τα Ψαρά, στις 24 την Τένεδο και, στις 4 Νοεμβρίου, την Ικαρία. Στο ίδιο διάστημα, η Σάμος επαναστάτησε χωρίς βοήθεια, ενώ η Κρήτη είχε στείλει τους εκπροσώπους της στο ελληνικό κοινοβούλιο. Με εξαίρεση τα Δωδεκάνησα που κατείχαν οι Ιταλοί από τον περασμένο Απρίλιο, σχεδόν όλα τα νησιά είχαν απελευθερωθεί. Έμεναν η Μυτιλήνη και η Χίος. Γι’ αυτές, η διλοχία δεν αρκούσε. Οι Τούρκοι τις είχαν οχυρώσει κι έπρεπε να ασχοληθεί στα σοβαρά ο στόλος.
Στις 7 Νοεμβρίου, έγινε η απόβαση στη Μυτιλήνη. Στο νησί βγήκαν 1030 αξιωματικοί κι οπλίτες και 250 ναύτες. Κυνήγησαν τους Τούρκους που υποχώρησαν στο εσωτερικό κι οχυρώθηκαν σε ένα παλιό στρατόπεδο. Οι Έλληνες τους πολιόρκησαν. Ενισχύσεις που έφτασαν την 1η Δεκεμβρίου, επέτρεψαν στους Έλληνες να κάνουν γενική επίθεση στις 2 του μήνα. Πέντε ώρες αργότερα, οι Τούρκοι παραδόθηκαν. Είχε προηγηθεί η απελευθέρωση της Χίου.
Όταν ολοκληρώθηκε η απόβαση στη Μυτιλήνη, ο ελληνικός στόλος έφυγε για το νησί της μαστίχας. Στις 11 Νοεμβρίου, στάλθηκε τελεσίγραφο στον Τούρκο διοικητή να παραδοθεί. Αρνήθηκε. Ο στόλος μετακινήθηκε σε άλλη θέση. Την ίδια μέρα ξεκίνησε, με βάρκες, η απόβαση ενός συντάγματος που είχε αποσπαστεί από τη 2η μεραρχία. Οι Τούρκοι μαζεύτηκαν απέναντι κι άρχισαν να πυροβολούν. Μια ομοβροντία από τα πλοία τους έπεισε ν’ αποσυρθούν στην πόλη. Ώσπου το σύνταγμα να βγει στη στεριά, είχε νυχτώσει. Η μεταφορά των κανονιών αναβλήθηκε για την επομένη. Μέσα στη νύχτα, οι Τούρκοι έφυγαν από την πόλη κι οχυρώθηκαν σ’ ένα χωριό.
Ξημερώματα 12 Νοεμβρίου, τα κανόνια μεταφέρθηκαν στην ξηρά και οι στρατιώτες παρατάχθηκαν και με βήμα παρέλασης μπήκαν στην πόλη της Χίου, που πλημμύριζε στα γαλανόλευκα. Την ίδια μέρα, έγινε έφοδος εναντίον των Τούρκων που παράτησαν το οχυρωμένο χωριό και αποτραβήχτηκαν σε οχυρές θέσεις στο βουνό. Ως τη νύχτα, ολόκληρο το νησί είχε κυριευθεί, εκτός από το βουνό, όπου οχυρώθηκαν οι τουρκικές δυνάμεις. Οι Έλληνες τις περικύκλωσαν κι άρχισαν να κανονιοβολούν. Σε λίγες μέρες, οι Τούρκοι παραδόθηκαν.
Στις 20 Νοεμβρίου 1912, η Τουρκία υπέγραψε τη συνθήκη της Τσαλτάτζας, με την οποία τερματιζόταν ο πόλεμος με τις βαλκανικές χώρες, εκτός από την Ελλάδα. Οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις συμφωνήθηκε ν’ αρχίσουν στις 3 Δεκεμβρίου, στο Λονδίνο. Ώσπου να καταλήξουν σε κάποια συμφωνία, ο πόλεμος θα συνεχιζόταν. Αυτό σήμαινε αυξημένες ευθύνες για τον ελληνικό στόλο, καθώς η θάλασσα ήταν ο μοναδικός δρόμος για τους Τούρκους. Ο Κουντουριώτης εγκαταστάθηκε στο λιμάνι του Μούνδρου, στη Λήμνο.
Την 1η Δεκεμβρίου, το ελληνικό πολεμικό «Σφενδόνη» περιπολούσε έξω από τα στενά. Το πλήρωμα είδε ένα τουρκικό αντιτορπιλικό που προσπαθούσε να βγει στο Αιγαίο. Άρχισε να το κανονιοβολεί, ενώ κοντά τους έσπευσε και το «Λόγχη». Οι Τούρκοι απάντησαν με τα κανόνια της στεριάς αλλά το πολεμικό προτίμησε να ξαναμπεί στα στενά. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας, οι Τούρκοι δοκίμασαν πάλι να βγουν στο Αιγαίο με ένα καταδρομικό και τρία αντιτορπιλικά. Τα δυο ελληνικά τους βγήκαν μπροστά και τα τουρκικά ξαναγύρισαν στα στενά. Τη νύχτα, έφτασαν εκεί άλλα οχτώ ελληνικά πλοία. Απλώθηκαν σε σχήμα τόξου, καθώς γινόταν φανερό πως οι Τούρκοι θα επαναλάμβαναν την απόπειρα.
Η 2 του μήνα πέρασε ήσυχη. Ήταν η μέρα, που εκδηλώθηκε η νικηφόρα ελληνική γενική επίθεση στη Μυτιλήνη. Στις 3 κι ενώ στο Λονδίνο άρχιζαν οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες, ο στόλος των Τούρκων έκανε εντυπωσιακή εμφάνιση: Τέσσερα θωρηκτά κι άλλα εννιά πολεμικά ξεμύτισαν από τα στενά.
Αλλά και οι Έλληνες διέθεταν τέσσερα θωρηκτά. Τους περίμεναν απλωμένοι, κοντά στο ακρωτήριο της Έλλης, στο σημείο που κατά τη μυθολογία έπεσε και πνίγηκε η σύντροφος του Φρίξου, καθώς τους κουβαλούσε το χρυσόμαλλο κριάρι. Οι Τούρκοι άνοιξαν πυρ στις 9.22’ το πρωί. Οι Έλληνες πλησίασαν κι απάντησαν στα πυρά, στις 9.25’. Στις 9.35’, το θωρηκτό «Αβέρωφ» αποσπάστηκε από τον σχηματισμό και με συνεχές ζιγκ ζαγκ βρέθηκε στην πορεία των τουρκικών, που το έβλεπαν να πλέει καταπάνω τους με όλη την ταχύτητα των 24 κόμβων που ανέπτυσσαν τα 19.000 άλόγα των μηχανών του. Έπεσε πανικός. Οι Τούρκοι ανέκρουσαν πρύμνα κι έσπευσαν να φυλαχτούν στα στενά. Στις 10.25’, η ναυμαχία της Έλλης είχε τελειώσει.
Για ένα μήνα, οι Τούρκοι δεν ξανατόλμησαν να βγουν απ’ τα στενά. Στις 2 Ιανουαρίου 1913, το καταδρομικό τους «Χαμιδιέ» ξεγλίστρησε και πέρασε τον ελληνικό κλοιό. Οι Τούρκοι υπέθεσαν ότι ο Κουντουριώτης θα το κυνηγούσε κι άρα θα άφηνε αφύλαχτα τα στενά. Ο ναύαρχος, όμως, έδωσε διαταγή να μην ασχοληθεί κανείς με αυτό το σκάφος. Καθώς οι διαπραγματεύσεις καρκινοβατούσαν, ο θαλασσόλυκος καταλάβαινε πως δεν ήταν δυνατόν να μην επιχειρήσουν πάλι οι Τούρκοι να σπάσουν τον αποκλεισμό. Δε διαψεύστηκε.
Πρωί, 5 Ιανουαρίου 1913, τα τέσσερα θωρηκτά «Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα», «Τουργούτ Ρέις», «Μεσουδιέ» και «Μετζιτιέ» καθώς και οκτώ ελαφρά πολεμικά πλοία βγήκαν στο Αιγαίο. Σκοπός τους, να ενισχύσουν τον τουρκικό στρατό που νικιόταν παντού στη στεριά από τους Έλληνες, οι οποίοι συνέχιζαν μόνοι τον Α' Βαλκανικό πόλεμο.
Ο Κουντουριώτης τους άφησε να ανοιχτούν και τους περίμενε έξω από τη Λήμνο με τη ναυαρχίδα του, το θωρηκτό «Αβέρωφ», και τα επίσης θωρηκτά «Ύδρα», «Σπέτσες» και «Ψαρά», μαζί με οκτώ αντιτορπιλικά. Η ναυμαχία κράτησε ως το σούρουπο, όταν τα τουρκικά αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω τσακισμένα. Ως τις 30 Μαΐου, οπότε τέλειωσε ο πόλεμος, τουρκικό πλοίο δεν ξαναβγήκε απ’ τα στενά. Ο Κουντουριώτης μετείχε και στις ελληνικές επιχειρήσεις του Β’ Βαλκανικού πολέμου, στην παραλία της Θράκης. Το τέλος του χρόνου τον βρήκε τιμημένο αντιναύαρχο.
Δεν έμεινε αργός. Στα 1915, ο Ελευθέριος Βενιζέλος του ανέθεσε το υπουργείο των Ναυτικών. Το κράτησε ως το 1916, οπότε παραιτήθηκε για να μετάσχει στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας στη Θεσσαλονίκη. Έγινε μέλος της τριανδρίας και ξαναπήρε το υπουργείο, μετά τις 14 Ιουνίου του 1917, όταν η Ελλάδα επανενώθηκε κι ο Βενιζέλος ξανάγινε πρωθυπουργός. Έμεινε στην κυβέρνηση ως το 1919. Στα 64 του χρόνια, παραιτήθηκε κι αποχώρησε με τον βαθμό του ναυάρχου. Πίστευε ότι ήταν ώρα να ιδιωτεύσει. Όμως, είχε ακόμα πολλά να προσφέρει.
Με τον Κωνσταντίνο παραιτημένο, στον θρόνο του βασιλείου της Ελλάδας ήταν ο γιος του Αλέξανδρος. Μια μαϊμού τον δάγκωσε. Πέθανε, στις 12 Οκτωβρίου 1920, ενώ η Ελλάδα βρισκόταν στη δίνη του προεκλογικού αγώνα.
Ο Παύλος Κουντουριώτης κλήθηκε να αναλάβει αντιβασιλιάς ώσπου να ξεκαθαριστεί το τοπίο. Οι εκλογές έγιναν την 1η Νοεμβρίου 1920 κι οδήγησαν το κόμμα των Φιλελευθέρων στη συντριβή. Ο Βενιζέλος, που πριν από δυο μήνες έφερνε «την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών», ούτε καν βουλευτής δε βγήκε. Ο Κουντουριώτης παραιτήθηκε από αντιβασιλιάς, ενώ στον θρόνο επανήλθε ο Κωνσταντίνος.
Με βαθιά οδύνη, ο ναύαρχος παρακολούθησε τα γεγονότα που ακολούθησαν ως τη μικρασιατική καταστροφή και το κίνημα Πλαστήρα - Γονατά. Ο Κωνσταντίνος εκδιώχθηκε γι’ άλλη μια φορά, τον Σεπτέμβριο του 1922. Τον Δεκέμβριο του 1923, τον ακολούθησε κι ο γιος του Γεώργιος Β’. Στα 68 του χρόνια, ο Παύλος Κουντουριώτης κλήθηκε να αναλάβει αντιβασιλιάς για δεύτερη φορά.
Λίγους μήνες αργότερα, με μοχλό τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου, η Ελλάδα ανακηρύχθηκε δημοκρατία. Ο Κουντουριώτης μετονομάστηκε σε προσωρινό πρόεδρο και παρακλήθηκε να μείνει στο πόστο αυτό, ώσπου να γίνουν οι εκλογές για την ανάδειξη τακτικού προέδρου. Ήταν άνοιξη του 1924. Τον Μάρτιο του 1926, οι εκλογές δεν είχαν γίνει ακόμα. Κι ο Θεόδωρος Πάγκαλος είχε επιβάλει μια περίεργη δικτατορία. Ο ναύαρχος παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για τις μεθοδεύσεις. Τον Αύγουστο, ο Πάγκαλος είχε ανατραπεί κι ο Παύλος Κουντουριώτης ξαναγινόταν προσωρινός πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Επιτέλους, οι εκλογές για την ανάδειξη κανονικού προέδρου έγιναν τον Μάιο του 1929. Ο Κουντουριώτης ήταν τότε 74 χρόνων. Εκλέχτηκε πανηγυρικά κι έμεινε στο πόστο του ως τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, οπότε παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Πέθανε έξι χρόνια αργότερα, στα 1935, σε ηλικία 80 χρόνων.
Καρύταινα:To χωριό του "πεντοχίλιαρου"
Βρείτε ένα παλιό πεντοχίλιαρο, από εκείνα με τον Κολοκοτρώνη, και γυρίστε το ανάποδα. Ναι, αυτό σας θυμίζει το όνομα του εν πολλοίς άγνωστου αρκαδικού χωριού. Στην πίσω όψη του μπλε 
χαρτονομίσματος απεικονιζόταν ο λόφος με το φράγκικο κάστρο στην κορυφή του και το πέτρινο γεφυράκι του Αλφειού στα πόδια του.Την Καρύταινα θα τη γνωρίσεις μάλλον τυχαία.
.Θα σε ξαφνιάσει ξεπροβάλλοντας πίσω από μια στροφή του δρόμου από τη Μεγαλόπολη προς τα παράλια της Ηλείας. Σκαρφαλωμένη σε υψόμετρο 582 μέτρων, με το κάστρο του 13ου αιώνα να στέκει ακοίμητος φρουρός στην κορυφή του βράχου πίσω της και τις κόκκινες κεραμιδοσκεπές της να δημιουργούν την τέλεια αντίθεση με το πράσινο του φόντου της, σχεδόν θα σε αναγκάσει να κάνεις μία στάση, όπου και αν κατευθυνόσουν αρχικά, όσο και αν βιάζεσαι. Μετά από τη στάση αυτή –προειδοποιούμε– διαρκώς θα επιστρέφεις. Για πολλούς λόγους.
Για να περπατήσεις ξανά τα λιθόκτιστα δρομάκια της, να φωτογραφίσεις τα παραδοσιακά πέτρινα κτίρια –τα περισσότερα εξ αυτών κτισμένα τον 19ο αιώνα–, να πιεις κρυστάλλινο νερό από τις πέτρινες κρήνες της, να επισκεφθείς τις βυζαντινές εκκλησίες της: την Ζωοδόχο Πηγή του 16ου αιώνα, με το τριώροφο καμπαναριό της που στολίζει την κεντρική πλατεία, και το πέτρινο εκκλησάκι του Άι-Νικόλα με τα κεραμίδια στον τρούλο, που χρονολογείται από το 1831.
Για να ακολουθήσεις το μονοπάτι που ξεκινά από την πλατεία του χωριού, περνά μέσα από τη μαύρη, περίτεχνη καγκελόπορτα και συνεχίζει σε λιθόστρωτα σκαλοπάτια μέχρι να καταλήξει στο ιστορικό Κάστρο της Καρύταινας, όπου είχε εγκατασταθεί ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Για να σκαρφαλώσεις στα τείχη του και να θαυμάσεις από εκεί ψηλά τη θέα στην κοιλάδα της Μεγαλόπολης και τις καταπράσινες πλαγιές που την περιστοιχίζουν.
Για να κατέβεις πάλι από το κάστρο στο χωριό, να πιάσεις θέση στα γραφικά καφενεδάκια της πλατείας και να αφουγκραστείς την ησυχία πίνοντας αχνιστό ελληνικό καφέ ψημένο στη χόβολη. Ή να μαζέψεις την παρέα από τις βόλτες στα καλντερίμια και να κατευθυνθείτε προς τη Βρένθη –που δανείζεται το αρχαίο όνομα του χωριού– για ζεστές σοκολάτες και επιτραπέζια.
Για να κατηφορίσεις, την επόμενη μέρα, ή όποτε χορτάσεις τις βόλτες στα δρομάκια της, προς τον Αλφειό και να διασχίσεις το πανέμορφο, πεντάτοξο γεφύρι του με το ‘ενσωματωμένο’ εκκλησάκι της Γέννησης της Θεοτόκου, που χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Το γεφυράκι, μήκους πενήντα μέτρων, είναι κρυμμένο κάτω από τη σύγχρονη γέφυρα, στο δρόμο προς Μεγαλόπολη. Για να το προσεγγίσεις, θα ακολουθήσεις το χωμάτινο μονοπάτι που υποδεικνύει η ταμπέλα της γέφυρας.
Για να συνεχίσεις, μετά, το sightseeing οδηγώντας προς το Ιερό του Διός, στο Λύκαιο Όρος, όπου θα θαυμάσεις την αρχαιότερη πύλη του κόσμου, τη φημισμένη Λυκόσουρα, και την Αρχαία Γόρτυνα, για να επισκεφθείς τα Λουτρά του Ασκληπιού. Η θέση τους δεν είναι καθόλου τυχαία, αφού δίπλα τους περνά κελαριστό το ιερό ποτάμι όπου σύμφωνα με τη μυθολογία οι Νύμφες έλουζαν τον Δία, ο Λούσιος.
Για να δοκιμάσεις τις δυνάμεις του στο rafting, αναμετρώμενος με τον ιερό ποταμό–όχι, δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ακούγεται–σε μια κατάβαση που ξεκινά από το γεφύρι της Καρύταινας και περνά μέσα από πέτρινα γεφύρια και μοναδικά φυσικά τοπία μέχρι να καταλήξει στο γεφύρι του Κούκου, στον Αλφειό.
Για να επιστρέψεις, μετά το rafting, στη βάση της Trekking
Για να ανακαλύψεις στην πορεία ακόμη περισσότερες διαδρομές, ακόμη περισσότερες κρυφές γωνιές, κι ακόμη περισσότερη ομορφιά. Που θα σε κάνουν πάλι να θέλεις να επιστρέψεις. Για άλλους τόσους λόγους.
Πού θα μείνετε
Στα προσεγμένα και πλήρως εξοπλισμένα –με LCD τηλεόραση, κουζινάκι, αυτόνομη θέρμανση και ανατομικά στρώματα– Πέτρινα της Καρύταινας (τηλ.: 6937215205) λίγο έξω από το κέντρο του χωριού, σε τιμές που ξεκινούν από 70 ευρώ για το δίκλινο με τζάκι.
Στον Ξενώνα Βρένθη (τηλ.: 27910 31650) στο κέντρο του χωριού, με δυνατό χαρτί την πανοραμική του θέα στο καταπράσινο τοπίο, σε τιμές που ξεκινούν από 40 ευρώ.
Στα λιτά αλλά προσεγμένα ενοικιαζόμενα δωμάτια Καρύταινα Rooms (τηλ.: 27910 31203) τα παράθυρα των οποίων απολαμβάνουν υπέροχη θέα στο Κάστρο και το φαράγγι του Λούσιου. Οι τιμές ξεκινούν από 40 ευρώ για το δίκλινο δωμάτιο.
Πού θα φάτε
Σπιτικά μαγειρευτά και τοπικές σπεσιαλιτέ στην ταβέρνα Το Κάστρο, μέσα στο χωριό, ή περί τα δύο χιλιόμετρα έξω από αυτό, στο Σταυροδρόμι, όπου έχει την τιμητική της και η σχάρα.
Πηγή: iatrosnet
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)