Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
Μετά βαΐων και κλάδων και εν μέσω πανηγυρισμών έφτανε στην Ελλάδα, το 1904, η πρώτη κληρωτίδα. Ήταν κατασκευασμένη σε εργοστάσιο του Παρισιού και κόστισε στο ελληνικό κράτος που την παρήγγειλε πενήντα χιλιάδες χρυσά φράγκα. Έφτασε δε στην Αθήνα συνοδευόμενη από τον Καζανόβα, όπως ονομαζόταν ο άνθρωπος που την είχε εφεύρει και είχε στην ιδιοκτησία του το εργοστάσιο κατασκευής. Το θέμα –εκείνη την εποχή– θεωρείτο υψίστης σημασίας αφού στο νέο μηχάνημα θα κληρωνόταν το περίφημο «Λαχείον του Εθνικού Στόλου».
Με εντολή του Πρωθυπουργού η κληρωτίδα τοποθετήθηκε σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα στο Ζάππειο Μέγαρο, όπου ο κατασκευαστής δίδαξε στους Έλληνες τη χρήση της. Αποτελείτο από το κύριο μηχάνημα (φωτογραφία) μέσα στο οποίο περιστρέφονταν οι κλήροι, αλλά και από μια σειρά κιβωτίων τοποθετημένων σε μακριά τραπέζια. Μέσα στα κιβώτια βρίσκονταν οι κλήροι οι οποίοι τυλίγονταν με ειδικό μηχάνημα και μέσω μιας σωλήνας έφθαναν στην κληρωτίδα, η οποία περιστρεφόταν σε έναν μεταλλικό άξονα και ανακάτευε τους κλήρους.
Έτσι, οι κληρώσεις μετατράπηκαν σε δημοφιλές θέαμα και εκατοντάδες ήταν εκείνοι που επιδίωκαν να παρακολουθήσουν τη σχετική διαδικασία. Στις σημαντικές κληρώσεις υπήρχαν θέσεις επισήμων και μη. Τη λειτουργία της κληρωτίδας αναλάμβαναν ένας αξιωματικός και οκτώ άνδρες του Ναυτικού, ενώ τους κλήρους τραβούσαν συνήθως ορφανά παιδιά από το Ίδρυμα Χατζηκώνστα. Μέσα στην κληρωτίδα έμπαιναν μέχρι ένα εκατομμύριο μικροί στρογγυλοί κλήροι και η αποσφράγισή της γινόταν υπό τους ήχους μουσικής, η οποία σε άλλη αίθουσα του Ζαππείου παιάνιζε εμβατήρια. Ο πιτσιρικάς ανέβαινε σε καρέκλα –για να φθάσει το ύψος της κληρωτίδας– ενώ ο αξιωματικός έδινε το παράγγελμα για την περιστροφή της. Δεν ήταν ωστόσο λίγες οι φορές που καταγράφηκαν διάφορα παρατράγουδα.
Πηγή : http://mikros-romios.gr
